به گزارش پیام آوران معدن و فولاد: فولاد هرمزگان، یکی از پنج فولادساز برتر کشور، در چهار ماه نخست سال در شرایطی به عملکرد خود ادامه داده که محدودیت انرژی و ریسکهای ناشی از جنگ، فشار مضاعفی بر صنعت فولاد وارد کرده است. با این حال، تداوم تولید و فروش شرکت نشان میدهد هرمزگان توانسته ثبات عملیاتی خود را در این دوره حفظ کند. تولید ۵۰۴ هزار تن اسلب و نزدیک به ۶۰۰ هزار تن آهن اسفنجی، در کنار فروش بیش از ۳۱۱ هزار و ۸۸۷ میلیارد ریال در بازار داخلی، بیانگر سطح مناسب فعالیت شرکت است.
این عملکرد در شرایط محدودیت برق و گاز، اهمیت بیشتری پیدا میکند و نشاندهنده ظرفیت مدیریتی شرکت در مواجهه با اختلالات بیرونی است. از این منظر، کارنامه چهارماهه هرمزگان را میتوان نشانهای از تابآوری و حفظ جایگاه رقابتی این شرکت در صنعت فولاد ایران دانست.
فولاد هرمزگان از مزیتی برخوردار است که در معادلات جدید صنعت فولاد جهان اهمیت فزایندهای پیدا کرده است؛ موقعیت جغرافیایی. استقرار این شرکت در منطقه ویژه اقتصادی صنایع معدنی و فلزی خلیج فارس و مجاورت با بندرعباس، دسترسی به آبهای آزاد، زیرساختهای بندری و بازارهای صادراتی را امکانپذیر کرده و به هرمزگان اجازه میدهد نگاه خود را فراتر از بازار داخلی تعریف کند. در صنعت فولاد امروز، رقابت تنها بر سر میزان تولید نیست؛ هزینه انرژی، دسترسی به مواد اولیه، لجستیک، بهرهوری، کیفیت محصول و توان حضور در بازارهای جهانی، مجموعه عواملی هستند که جایگاه یک فولادساز را تعیین میکنند. از این منظر، موقعیت هرمزگان در جنوب کشور میتواند یکی از مهمترین پایههای مزیت رقابتی این شرکت در سالهای پیشرو باشد.
بررسی عملکرد چهارماهه نشان میدهد زنجیره تولید فولاد هرمزگان همچنان از انسجام مناسبی برخوردار است. تولید اسلب شرکت در این دوره به ۵۰۴ هزار و ۳۷۷ تن رسیده که مهمترین محصول نهایی زنجیره فولادسازی هرمزگان محسوب میشود. همزمان، تولید آهناسفنجی به ۵۹۹ هزار و ۷۴۸ تن رسیده است؛ رقمی که اهمیت آن از منظر پایداری تولید کمتر از اسلب نیست، زیرا واحد احیای مستقیم، خوراک اصلی فرایند فولادسازی را تأمین میکند. تولید ۲۱ هزار و ۵۵۱ تن بریکت نیز بخش دیگری از عملکرد شرکت در زنجیره احیا را تشکیل داده است. در مجموع، این ارقام نشان میدهند که فعالیت شرکت در چهار ماه نخست سال صرفاً به حفظ یک خط تولید محدود نبوده و بخشهای اصلی زنجیره، همزمان درگیر تولید بودهاند.
در سمت بازار نیز فولاد هرمزگان توانسته حجم قابلتوجهی از محصولات خود را به فروش برساند. فروش داخلی شرکت در چهار ماه نخست سال ۳۱۱ هزار و ۸۸۷ میلیارد ریال رسیده است. این رقم از منظر تحلیلی اهمیت زیادی دارد، زیرا در شرایطی که هزینه تولید در صنایع انرژیبر افزایش یافته و محدودیتهای عملیاتی میتواند جریان عرضه را مختل کند، حفظ حجم فروش به معنای استمرار تبدیل تولید به درآمد و جلوگیری از انباشت محصول است. البته برای ارزیابی کامل عملکرد مالی شرکت باید متغیرهایی مانند نرخ فروش، ترکیب محصولات، صادرات، بهای مواد اولیه و هزینههای مالی نیز بررسی شود، اما از منظر عملیاتی، حجم فروش ثبتشده نشان میدهد بازار داخلی همچنان ظرفیت جذب قابلتوجهی برای محصولات فولاد هرمزگان دارد.
در مقابل، بخش انرژی یکی از مهمترین نقاط قابلتوجه در تحلیل عملکرد شرکت است. فولاد هرمزگان طی چهار ماه نخست سال ۵۲۵ هزار و ۷۰۲ مگاواتساعت برق مصرف کرده و مصرف گاز آن به ۱۶۹ میلیون و ۲۲۷ هزار و ۱۹۲ مترمکعب رسیده است. مصرف آب نیز ۴ میلیون و ۷۷۴ هزار و ۹۶۲ واحد ثبت شده و هزینه انرژی شرکت ۶۰ میلیارد و ۳۳۶ میلیون و ۱۱۰ هزار ریال اعلام شده است. برای یک فولادساز بزرگ، انرژی صرفاً یک قلم هزینهای در صورتهای مالی نیست، بلکه مستقیماً با ظرفیت تولید و برنامهریزی عملیاتی ارتباط دارد. هرگونه محدودیت در برق یا گاز میتواند زنجیره احیا، فولادسازی و ریختهگری را تحت تأثیر قرار دهد و در نهایت بر میزان تولید و فروش اثر بگذارد. از همین رو، حفظ تولید در چنین شرایطی تا حد زیادی به توان شرکت در مدیریت انرژی و تنظیم عملیات وابسته است.
این مسئله در شرایط فعلی صنعت فولاد ایران اهمیت بیشتری دارد. ناترازی انرژی طی سالهای اخیر به یکی از جدیترین ریسکهای ساختاری صنعت فولاد تبدیل شده و شرکتهای فولادی ناچارند در کنار افزایش ظرفیت، به سمت کاهش شدت مصرف انرژی، افزایش بهرهوری و انعطافپذیری عملیاتی حرکت کنند. فولاد هرمزگان نیز برای حفظ مزیت خود نمیتواند صرفاً به ظرفیت اسمی تولید اتکا کند؛ بلکه مدیریت مصرف، نگهداری تجهیزات، بهینهسازی فرایندها و استفاده از فناوریهای جدید، بخش مهمی از رقابت آینده این شرکت خواهد بود. به بیان دیگر، در صنعت فولاد امروز، تولید بیشتر بدون افزایش بهرهوری لزوماً به معنای عملکرد بهتر نیست و ارزش واقعی در توانایی تولید پایدار با هزینه رقابتی شکل میگیرد.
در این میان، دیدگاه مدیریت فولاد هرمزگان نسبت به خلاقیت و نوآوری میتواند نقش تعیینکنندهای داشته باشد. در میان فولادسازان موفق جهان، نوآوری دیگر یک فعالیت جانبی یا صرفاً فناورانه نیست؛ بلکه بخشی از استراتژی اصلی کسبوکار است. شرکتهای بزرگ فولادی جهان تلاش میکنند با اتوماسیون، تحلیل داده، هوشمندسازی خطوط تولید، کاهش مصرف انرژی، بهینهسازی مواد اولیه و توسعه محصولات با ارزش افزوده بیشتر، همزمان هزینههای خود را کنترل و قدرت رقابت خود را افزایش دهند. بنابراین، مسیر آینده فولاد هرمزگان نیز بیش از گذشته به میزان موفقیت شرکت در پیوند دادن ظرفیت انسانی، فناوری، نوآوری و بهرهوری وابسته خواهد بود.
از منظر جهانی نیز صنعت فولاد در حال عبور از مدلهای سنتی رقابت است و فولادسازان بزرگ بیش از گذشته بر کربنزدایی، بهرهوری انرژی، فولاد سبز، دیجیتالیسازی و توسعه محصولات تخصصی تمرکز دارند. برای فولاد هرمزگان نیز موقعیت جغرافیایی، دسترسی به مسیرهای صادراتی و زیرساختهای صنعتی، زمینه مناسبی برای حرکت در این مسیر فراهم کرده است؛ هرچند بهرهگیری از این مزیتها مستلزم سرمایهگذاری مستمر در فناوری، زیرساخت و ارتقای بهرهوری است. در چنین چارچوبی، نوآوری نباید صرفاً در تجهیزات و خطوط تولید تعریف شود، بلکه باید در مدل تصمیمگیری، مدیریت منابع و سیاستهای توسعهای شرکت نیز نمود پیدا کند. از این منظر، مزیت رقابتی آینده فولاد هرمزگان بیش از آنکه صرفاً به ظرفیت تولید وابسته باشد، به توانایی شرکت در ترکیب بهرهوری، نوآوری، مدیریت انرژی و حضور مؤثر در بازارهای جهانی بستگی خواهد داشت.
منبع: فلزاتآنلاین
