به گزارش پیام آوران معدن و فولاد: شرکت معدنی و صنعتی گل‌گهر در حالی برنامه تولید بیش از ۲۵ میلیون تن محصول را دنبال می‌کند که هم‌زمان بخش قابل توجهی از پروژه‌های توسعه‌ای و زیرساختی این شرکت به مراحل پایانی رسیده است.
برآورد تولید گل‌گهر شامل کنسانتره، گندله و گندله ریزدانه، بیش از ۲۵ میلیون تن اعلام شده است. بر اساس این برنامه، سهم کنسانتره ۱۲.۶ میلیون تن و تولید گندله ۱۲.۳ میلیون تن خواهد بود. همچنین حدود ۷۴ هزار تن گندله ریزدانه در برنامه تولید شرکت قرار دارد.
این ترکیب تولید از آن جهت اهمیت دارد که بخش عمده زنجیره تولید گل‌گهر در حلقه‌های میانی زنجیره فولاد متمرکز است؛ بنابراین افزایش تولید کنسانتره و گندله، تنها به معنای رشد حجم تولید یک شرکت معدنی نیست، بلکه می‌تواند بر میزان خوراک واحد‌های پایین دست و ظرفیت بهره‌برداری از زنجیره فولاد نیز اثرگذار باشد.
با این حال، دستیابی به تولید بیش از ۲۵ میلیون تن به ظرفیت اسمی محدود نمی‌شود و پایداری تولید، کیفیت محصول، دسترسی به انرژی و زیرساخت حمل‌ونقل از متغیر‌های تعیین‌کننده در تحقق این هدف هستند. در سال‌های اخیر، محدودیت انرژی و اختلال در شبکه حمل‌ونقل به یکی از ریسک‌های جدی صنایع معدنی و فولادی تبدیل شده و از همین رو، پروژه‌های زیرساختی گل‌گهر را باید بخشی از استراتژی تولید شرکت دانست.
در بخش توسعه نیز گل‌گهر مجموعه‌ای از پروژه‌ها را برای افزایش ظرفیت و ارتقای کیفیت دنبال می‌کند. بر اساس آخرین وضعیت اعلام شده، پروژه‌های توسعه و ارتقای کیفیت خطوط کنسانتره، احداث پایانه ریلی جدید، توسعه کارخانه‌های گندله‌سازی شماره یک و ۲ و کارخانه سولفورزدایی از گاز‌های گندله‌سازی، بین ۸۱ تا ۹۵ درصد پیشرفت داشته‌اند.
این میزان پیشرفت نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از سرمایه‌گذاری‌های توسعه‌ای گل‌گهر از مرحله مطالعات و اجرا‌های اولیه عبور کرده و به نقطه‌ای نزدیک شده است که اثر آنها می‌تواند در عملکرد عملیاتی شرکت نمایان شود.
در این میان، پروژه‌های گندله‌سازی اهمیت ویژه‌ای دارند. گندله‌سازی شماره یک قرار است امسال وارد مرحله بهبود کیفیت شود، موضوعی که می‌تواند از منظر افزایش ارزش محصول و پاسخگویی بهتر به نیاز واحد‌های فولادی اهمیت داشته باشد. گندله‌سازی شماره ۲ نیز طبق برنامه در سال ۱۴۰۷ به بهره‌برداری خواهد رسید.
از سوی دیگر، احداث پایانه ریلی جدید را نمی‌توان یک پروژه لجستیکی دانست. برای شرکتی با حجم بالای تولید کنسانتره و گندله، ظرفیت حمل‌ونقل بخشی از ظرفیت واقعی تولید محسوب می‌شود. به همین دلیل، توسعه زیرساخت ریلی می‌تواند گلوگاه انتقال محصول و مواد اولیه را کاهش داده و امکان استمرار تولید در مقیاس بالا را تقویت کند.
در کنار توسعه ظرفیت تولید، گل‌گهر بخشی از برنامه خود را به تأمین انرژی اختصاص داده است. نیروگاه خورشیدی ۴۰ مگاواتی شرکت وارد مدار شده و این اقدام را می‌توان در چارچوب تلاش برای کاهش آسیب‌پذیری تولید در برابر محدودیت‌های انرژی ارزیابی کرد.
البته ظرفیت ۴۰ مگاواتی به تنهایی نمی‌تواند مساله انرژی یک مجموعه معدنی و صنعتی بزرگ را حل کند، اما ورود این نیروگاه به مدار، یک گام در جهت متنوع‌سازی منابع تأمین انرژی محسوب می‌شود، به ویژه در شرایطی که محدودیت برق در فصل گرم سال یکی از ریسک‌های اصلی تولید صنایع معدنی و فولادی است.
همچنین اتمام ساخت پلنت فرآوری و گندله‌سازی، بخش دیگری از مسیر توسعه گل‌گهر را تکمیل می‌کند. مجموعه این پروژه‌ها نشان می‌دهد شرکت در حال حرکت از افزایش ظرفیت صرف به سمت تکمیل زیرساخت‌های مورد نیاز برای تولید پایدارتر است.
در مجموع، عملکرد گل‌گهر را نمی‌توان تنها با میزان تولید فعلی سنجید. هدف تولید بیش از ۲۵ میلیون تن، در کنار پروژه‌هایی که ۸۱ تا ۹۵ درصد پیشرفت دارند، نشان می‌دهد بخش مهمی از ظرفیت آینده شرکت به پروژه‌هایی وابسته است که اکنون در آستانه بهره‌برداری قرار گرفته‌اند.
با این حال، تحقق این ظرفیت به سه عامل اصلی وابسته خواهد بودکه تکمیل به موقع پروژه‌ها، تأمین پایدار انرژی و رفع محدودیت‌های لجستیکی را شامل می‌شود؛ بنابراین نیمه دوم مسیر توسعه گل‌گهر بیش از آنکه رقابت بر سر افزایش تولید باشد، آزمونی برای تبدیل سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده به تولید واقعی و پایدار خواهد بود.
منبع: تیتر ۲۰
