سعید زرندی، مدیرعامل گروه فولاد مبارکه، با اشاره به ابعاد سنگین حمله اخیر به این مجتمع گفت: دشمن شریان اصلی ارزآوری کشور را هدف گرفته بود، اما با فعال شدن فوری مدیریت بحران، تیم‌سازی سریع و تکیه بر سناریوهای از پیش طراحی‌شده، روند کنترل شرایط و برنامه‌ریزی برای بازسازی و تداوم فعالیت‌ها آغاز شد.

در میانه فشار تحریم‌ها و رکود ساخت‌وساز، صنعت فولاد روسیه با واقعیتی سخت روبه‌رو شد: بازار داخلی دیگر توان جذب تولید را نداشت. افت تقاضا و کاهش مصرف ورق، تولید را به سمت مرزهای مازاد سوق داد؛ جایی که بقای کارخانه‌ها دیگر به بازار داخل گره نخورده بود. در پاسخ، مسکو یک چرخش استراتژیک انجام داد: صادرات به شریان اصلی حیات تبدیل شد. نتیجه این تغییر مسیر در سال ۲۰۲۵ آشکار شد؛ جهشی ۲۰ درصدی در صادرات فولاد که ۷۴.۷ میلیارد دلار ارزآوری برای اقتصاد روسیه به همراه آورد.

بستانچی عضو هیأت مدیره اتاق بازرگانی گرجستان با بیان اینکه قرار گرفتن ایران در جمع ۱۰ تولیدکننده برتر جهان و حفظ تولید بالای ۳۰ میلیون تن در سال، نشان می‌دهد حمله به فولاد، از نگاه آمریکا و اسرائیل معنادار بوده است گفت: حمله به تاسیسات فولادی را نباید صرفاً یک «خسارت موضعی» دید.

سخنگوی کمیسیون توسعه تجارت خانه صنعت، معدن و تجارت با اشاره به حملات اخیر به زیرساخت‌های صنعتی و تولیدی گفت: هدف قرار دادن مراکز غیرنظامی از جمله کارخانه‌ها، نیروگاه‌ها و پل‌ها نقض آشکار کنوانسیون‌های ژنو و قواعد بین‌المللی است.

فولاد مبارکه تنها یک کارخانه فولاد نیست؛ سرمایه‌ای ملی است که از دل معادن سنگ‌آهن تا خط آخر تولید ورق‌های رنگی، ستون فقرات زنجیره تأمین فولاد کشور را شکل داده است.

فولاد هرمزگان در ۱۱ ماهه سال ۱۴۰۴ با ثبت رشد ۳۴ درصدی تولید اسلب و افزایش ۶۶ درصدی درآمد، کارنامه‌ای درخشان بر جای گذاشت؛ عملکردی که در شرایط ناترازی انرژی و نوسانات بازار، جایگاه این شرکت را در زنجیره فولاد کشور تقویت کرده است.

بهرام سبحانی، رئیس هیأت‌مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با انتقاد از افزایش بیش از ۶۵ درصدی نرخ گاز توسط شرکت ملی گاز ایران، این تصمیم را «تازیانه‌ای سنگین» بر صنعت فولاد دانست و با اشاره به کاهش شدید سودآوری شرکت‌ها، خواستار تجدیدنظر فوری در سیاست‌های قیمتی برای جلوگیری از تعمیق بحران تولید شد.

وحید یعقوبی دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با تأکید بر اینکه ظرفیت تولید فولاد کشور بیش از دو برابر نیاز داخلی است، خواستار رفع موانع ارزی و مقرراتی شد و اعلام کرد در صورت تداوم سیاست حرکت به سمت ارز تک‌نرخی و حذف ترمزهای صادراتی، دستیابی به صادرات ۱۰ میلیارد دلاری فولاد دور از دسترس نیست.

افزایش بیش از ۱۰۰درصدی نرخ گاز، حاشیه سود و رقابت‌پذیری فولادسازان را تهدید کرده است. در روش احیای مستقیم، گاز نقش خوراک تولید دارد و گرانی آن مستقیماً بهای تمام‌شده را بالا می‌برد. نبود سقف قیمتی نیز ریسک سرمایه‌گذاری در بورس و برنامه‌های نوسازی صنعت فولاد را افزایش داده است.

افزایش ۶۶ درصدی نرخ گاز صنایع در بهمن‌ماه، هم‌زمان با تداوم محدودیت‌های ۳۰ تا ۵۰ درصدی تحویل، فشار مضاعفی بر تولید وارد کرده است؛ تصمیمی که می‌تواند حاشیه سود صنایع پیشران همچون صنعت فولاد ایران و صنعت پتروشیمی ایران را تحلیل برده و توان رقابت و صادرات کشور را تضعیف کند.

با وجود تأکیدهای مکرر مسعود پزشکیان و سید محمد اتابک بر حمایت انرژی از تولید، جهش ۶۶ درصدی نرخ خوراک و سوخت در زمستان، مزیت رقابتی صنایع ارزآور را تضعیف کرده است؛ سیاستی که پس از فشار بر پتروشیمی‌ها، اکنون فولاد را نیز در معرض از دست دادن بازارهای صادراتی در برابر رقبایی چون SABIC و ArcelorMittal قرار داده است.

افزایش ۶۶ درصدی نرخ گاز صنایع فولادی در بهمن‌ماه، در کنار تداوم محدودیت‌های برق و گاز، شکاف میان سیاست اعلامی «حمایت از تولید» و واقعیت اجرایی حوزه انرژی را آشکار کرده است.