اتحادیه اروپا از ۲۵ سپتامبر با تعیین سهمیه وارداتی و حداقل قیمت ۲۸۰۰ تا ۳۵۰۰ یورو به ازای هر تن، واردات ارزان فولاد الکتریکی و محصولات پایین‌دستی آن، به‌ویژه از آسیا، را محدود می‌کند.

آرسلورمیتال و چاینا اورینتال گروپ با سرمایه‌گذاری حدود ۷۴۵ میلیون دلار، پروژه تولید فولاد الکتریکی در چین را آغاز کردند؛ طرحی که ظرفیت نهایی آن به ۱.۸ میلیون تن در سال می‌رسد و نخستین فاز ۵۰۰ هزار تنی آن برای بهره‌برداری در ژوئن ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است.

شرکت فولادسازی پوسکو با همکاری هیوندای، مراکز پژوهشی و حمایت دولت کره‌جنوبی، پروژه توسعه فولاد الکتریکی ۶.۵ درصد سیلیسیم را آغاز کرد؛ فناوری پیشرفته‌ای که با افزایش راندمان موتورهای برقی، نقش مهمی در آینده صنعت خودروهای الکتریکی و رقابت جهانی فولادسازان ایفا خواهد کرد.

هبی، بزرگ‌ترین قطب تولید فولاد چین، برنامه‌ای گسترده برای نوسازی صنعت متالورژی و توسعه فولاد سبز تدوین کرده و قصد دارد تا سال ۲۰۲۶ بیش از ۲۰ نوع فولاد کم‌کربن را گواهی‌گذاری کند؛ اقدامی که بخشی از راهبرد پکن برای عبور از بحران مازاد ظرفیت، کاهش آلایندگی و حرکت به‌سوی تولید محصولات فولادی پیشرفته و با ارزش افزوده بالاتر محسوب می‌شود.

با توجه به نام‌گذاری سال ۱۴۰۴ در این گزارش به «سرمایه‌گذاری برای تولید» در صنعت فولاد و تأثیرات آن بر اقتصاد ملی پرداخته شده است. همچنین نگاهی به تجربه شرکت‌های پیشرو جهانی در این عرصه داشته‌ایم.

فولاد مبارکه طی سال‌های گذشته از تولید محصولات تجاری به سمت تولید محصولات خاص و با ارزش افزوده بالاتر حرکت کرده است، به طوری که در حال حاضر این شرکت ۶۰۰ گرید فولادی را به بازارهای داخلی و خارجی عرضه می‌کند

به دلیل این که در حال حاضر فولادهای الکتریکی در کشور ما تولید نمی‌شود، بسیاری از صنایع مرتبط با این محصول نیز شکل نمی‌گیرند، بنابراین فولاد مبارکه به‌عنوان یک شرکت پیشرو در تولید فولاد الکتریکی برای رفع نیاز کشور سرعت خود را بیشتر می‌کند چراکه این امر جزو استراتژی‌های این مجموعه است.